Right to decide

May 20, 2017

Een documentaire over abortus in Kroatië.

 

In Kroatië is abortus legaal, vrouwen hebben het recht om over hun eigen lichaam te beschikken. Toch is dit niet zo simpel als het lijkt. Hoewel het officieel toegestaan is ondervinden vrouwen veel obstakels en tegenwerking zowel vanuit de politiek (subsidies worden gestopt aan organisaties die abortussen uitvoeren of die informatie daarover geven of er zelfs maar mee geassocieerd worden) als vanuit de kerk die overwegend katholiek is en abortus niet toejuicht. Zelfs als de vrouw door verkrachting zwanger is geraakt of economisch problemen ondervindt om het kind een goede toekomst te geven, wordt abortus nog steeds bemoeilijkt. Door informatie achter te houden en abortus te bemoeilijken worden de levens van vrouwen totaal ontwricht en zelfs in gevaar gebracht.

 

Arts Marina Vosika doet onderzoek naar de situatie in Kroatië. Ze interviewt vrouwen van drie generaties en bestudeert de redenen waarom de vrouwen voor abortus hebben gekozen, de moeilijkheden die ze ondervonden hebben. Of de informatie vanuit de hulpinstanties toereikend is, in hoeverre familieleden steun konden en wilden bieden, hoe het stigma de vrouwen tekent.

 

Vanuit dit onderzoek maken we een beeldverslag, want de feitelijk situatie in kaart brengen betekent niet automatisch dat het probleem voelbaar wordt, maar dat geeft nogal de nodige complicaties. De vrouwen willen sowieso anoniem blijven. Zo ook de artsen en andere hulpverleners en politici. Bij de oudere vrouwen liggen de gebeurtenissen in het verleden, in een tijd die dus voorbij is. De prangende vraag waar ik nu mee worstel is; "Hoe breng je een onderwerp in beeld dat absoluut realiteit is, maar volstrekt onzichtbaar. Het speelt zich af in de hoofden van mensen, het houdt de gemoederen bezig, het beïnvloed hun levens en toch zij mensen zeer terughoudend om er over praten". Het is de grote, roze olifant in de kamer. Iedereen weet dat hij er is, maar iedereen loopt er omzichtig omheen. Abortus is een recht maar het is geheim. A secret right.

 

Om toch enigszins grip te krijgen op dit onderwerp, probeer ik op een meer intuïtieve manier dit onderwerp te benaderen. De camera blijkt daarbij niet perse mijn vriend te zijn. Vooralsnog tenminste. Het is de aard van de camera om te registreren wat zich voor de lens bevindt. Hard en zonder voorbehoud. Maar dat is niet wat ik nu nodig heb. Bovendien, dit verhaal speelt zich in Kroatië af en ik ben nog in Nederland. Daarom heb ik mij tot de schilderkunst gewend. Een oude liefde van mij. Met verf, inkt en kleurpotloden probeer ik beelden te schetsen van: een eisprong, de conceptie, het vrouwelijke lichaam, huid, hersenspinsels, nachtmerries, gevoelens van isolatie en verwarring. Ik teken, verf en fotografeer de tekeningen waarbij licht en contrast hun invloed doen gelden, bewerk wederom de foto's met verf en inkt.

De digitale technieken werken samen met de ambachtelijke.

 

Vooralsnog is dit een begin, een experiment. Hoe dit verhaal over abortus zich het beste laat vertellen, is nog een vraag. Het antwoord moet ik nog ontdekken.

 

Bij deze twee foto's  (ik noem het nog steeds foto's omdat fotografie de basis is) van mijn zoektocht. 1. Ovary.

 

2. Solitude. Een vrouw alleen, is omgeven door haar twijfels en demonen. Elke figuur lijkt over te gaan in een andere. Er is geen duidelijke omlijning, er zijn geen afgebakende kaders. Zoals gedachtespinsels eindeloos door kunnen spoken zonder dat er een uitweg of een eindconclusie is.

 

 

 

Please reload

Featured Posts

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recent Posts

May 15, 2019

May 10, 2018

May 1, 2018

May 20, 2017

Please reload

Archive
Please reload

Search By Tags
Please reload

Follow Us
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square